سوگیری های شناختی: سوگیری نتیجه نگری در شرط بندی

نتیجه نگری (Outcome Bias)

این سوگیری از جهاتی شبیه سوگیری پس نگر است، چون اینجا هم بعد از رخداد به مساله نگاه می کنیم. با این حال، سوگیری پس نگر به نوعی اختلال در حافظه است در حالی که در نتیجه نگری بیش از حدی که باید به نتیجه ای اهمیت می دهیم.

سوگیری نتیجه نگری

یکی از بارزترین مثال های نتیجه گیری وقتی است که به فرم گذشته تیم های فوتبال نگاه می کنیم. باید حواسمان به نتیجه های آنها باشد  نه فرم گذشته شان. اگر تیمی ۲ بازی قبلی اش را برده باشد، بلافاصله نتیجه می گیریم در فرم خوبی به سر می برند. به عنوان یک شرط بند، نباید چنین نتیجه گیری هایی بکنید. باید عمیق تر نگاه کنید. تیم ممکن است در این بازی ها تنها از روی شانس برنده شده باشد نه عملکرد استثنایی.

دیگر مثال در این باره زمانی خود را نشان می دهد که نتایج شرط بندی خودمان را مدنظر قرار دهیم. اینجا هم به جای تمرکز روی علت مساله، روی نتیجه تمرکز می کنیم. برهمین اساس، اگر اخیرا چیزی برده باشیم، می توانیم نتیجه بگیریم عملکردمان خوب بوده است در حالی که در واقع تنها خوش شانس بوده ایم. از طرف دیگر حتی ممکن است با مواجه شدن با کمی بدشانسی، فکر کنیم استراتژی هایمان به هیچ دردی نمی خورد.

در کل باید بگوییم با صرفا نگاه کردن به نتیجه نمی توان نتیجه گرفت خوب بوده ایم یا نه. باید به دنبال علت ها باشیم.

دسترسی به تمام مقالات مربوط به سوگیری های شناختی ، از اینجا وارد شوید:

انواع سوگیری شناختی

مطالب مرتبط